Szpak Fryderyk 

Recenzja Pawła Wrony z DziennikTeatralnyPoznań 

Cała recenzja dostępna tutaj

„(…) Drewniana szafa stanowiąca główny element scenografii niczym kalejdoskop przenosi nas do miejsc, w których toczy się akcja. Intensywnie pobudzona wyobraźnia, automatycznie domalowuje tło do każdej ze scen rysowanych słowem i gestem. Każdy, nawet najmniejszy element scenografii ma swoje przeznaczenie. Nie uświadczymy tutaj bezczynnie stojących bibelotów i rekwizytów. Tutaj wszystko ma duszę. (…) Spektakl ma określony rytm, którego nie zatraca nawet na chwilę, nie pozwalając widzowi na nudę. Dźwięki kontrabasu wydobywane na żywo z instrumentu stopniują napięcie, nadając płynności toczącej się akcji. Animując przedmioty codziennego użytku, nadając jednej rzeczy kilka form aktorzy pokazują nam swoje dobre przygotowanie warsztatowe. Reżyser zadbał o to by kończący się spektakl nie zostawił widza z niczym. Po powrocie do domu możemy ponowie przeanalizować perypetie bohaterów poszukując umiejętnie ukrytych metafor i nowych znaczeń.”